Reizen met Richard

Door Reizen met Richard

Voor het bereiden

#40・

Blijf op de hoogte, word onderdeel van de community en steun ons.

44

edities

Meld je aan voor mijn nieuwsbrief

Door je te abonneren, ga je akkoord met de Voorwaarden en Privacybeleid van Revue en begrijp je dat Reizen met Richard jouw e-mailadres zal ontvangen.

Reizen met Richard
Voor het bereiden
Door Reizen met Richard • Editie #40 • Bekijk online
Waarin er voor de uitvoering van het plan nog wat kan of moet gebeuren. Ook het zoeken van de juiste vakantieboeken!

Voor
Het is half juni en de zomervakantie komt serieus in zicht. Tijd voor de voorbereiding!
Mooi woord eigenlijk. Datgene dat voor de daadwerkelijke bereiding uit gaat. Waarbij de bereiding in dit geval de uitvoering van het reisplan is.
(Ik ga hier de overduidelijke link en het open goal richting mijn reisplannen niet maken. Nee, dat doe ik echt niet!)
Maar voor die bereiding zit wat. Bijvoorbeeld de check van de kampeerspullen. Wat moest je vorig jaar ook alweer hebben? Wat was je vergeten om mee te nemen? Of wat ontbrak er in de tent?
Wij waren op Texel (lees hierover mijn vorige nieuwsbrief!) de afwaszeep vergeten. Zat er niet meer in! Evenals het afwassponsje. Niet echt een groot punt. Toch goed om even na te gaan of je alles nog hebt!
En leuk ook! Heerlijk om een beetje door die kampeerspullen te rommelen. Of alvast een beetje wat spullen bij elkaar te harken voor de vakantie, wanneer je niet gaat kamperen. Die voorpret is ook al erg de moeite waard.
Kamperen op camping Les Balmasses in de Franse Alpen
Kamperen op camping Les Balmasses in de Franse Alpen
Leesvoer
En voor die bereiding zit ook het leesvoer. Waar ik je ook dit jaar weer graag mee op weg help.
Houd je vast, want het is weer een flinke lijst. Degene die mij volgt op social media, zal hieronder wat dubbelingen tegenkomen. Wellicht ben je ze ook alweer vergeten…
Dit boek van Rosita Steenbeek is weer helemaal in haar lichte stijl geschreven. Een soort biografie die heen en weer pendelt tussen heden en verleden. Tussen de archeologisch opgravingen uit de tijd van Julia en het leven van Julia zelf.
Het boek vertelt het verhaal over de dochter van Keizer Augustus rond het begin van onze jaartelling. Een prachtig boek over de ontwikkeling van een vrouw die in diezelfde ontwikkeling wordt geremd door de patriarchale cultuur en sociale conventies. Daarmee ook best een actueel boek. Hoewel dat er niet van afdruipt. En wellicht daarmee juist interessant is.
Ik vind de boeken van Rosita Steenbeek erg lekker lezen. Mocht je dit een goed boek vinden, lees dan ook Ballet Russes van haar. Ook een aanrader.
Niet nieuw en voor mij wel, is dit boek over De Wadden. Dat ik heb gekocht op Texel. Vorig jaar prees ik Oude Wegen van dezelfde schrijver nog aan.
Mathijs Deen heeft een erg fijne stijl. Hij harkt schijnbaar moeiteloos allerlei persoonlijke verhalen bij elkaar. En boetseert die vervolgens tot een lopende vertelling die eeuwen en millennia omspant. Al zijn boeken lezen daardoor heerlijk weg.
En dit boek is daarop geen uitzondering. Wat een prachtige geschiedenis wordt hier neergezet van dit even prachtige gebied in Nederland.
Hoewel, prachtig… Eeuwenlang zijn de wadden een guur en onbewoonbaar oord geweest. Waarbij de Wadden an sich ook relatief kort geleden zijn ontstaan door allerlei overstromingen.
Even een citaat:
‘De Slufter is een zorgvuldig onderhouden opvatting over wat de oerstaat van het Wad is, namelijk een gebied waar wind, zand en tij vrij spel hebben en waar de zee naar believen geeft en neemt. Het moet een hard en onbeschut landschap zijn, dat de bezoeker het idee geeft dat het er altijd al zo is toegegaan.’
Overigens heb ik eind vorig jaar Deen’s nieuwste boek gelezen over de Rijn. De Grenzeloze Rivier. Hoewel ik de inhoud ook prachtig vind om te lezen, lijkt hij soms de scherpte in zijn schrijfstijl te verliezen. Zijn wat achteloze stijl schiet daar af en toe wat uit de bocht, waardoor het wat arrogants krijgt. Kan natuurlijk heel persoonlijk zijn!
Dit is eigenlijk het mooiste boek wat ik het afgelopen jaar heb gelezen. En toevallig ook tijdens onze laatste zomervakantie. Ik schreef hierover op social media:
‘Een vrouw pleegt zelfmoord en komt in een bibliotheek terecht, waarin ze alternatieve levens kan uitkiezen. Dat begint met enkele grote dromen. En na elk alternatief, meeslepend leven wordt duidelijk dat die levens ook een vervelende keerzijde hebben. Een keerzijde van depressie, angst, eenzaamheid. ⁠
⁠Dit boek gaat over het leven. Dat er is om te leven. Of zoals M het in No Time To Die zegt: ‘The proper function of man is to live, not to exist.‘⁠
⁠‘Het zijn niet de levens waarvan we spijt hebben, dat we ze niet geleefd hebben. Het is de spijt zelf. Het is door spijt dat we verschrompelen en wegkwijnen. Spijt geeft ons het gevoel dat we onze eigen en elkaars ergste vijand zijn. (…) We hoeven niet elk spel te spelen om te weten hoe winnen voelt. We hoeven niet elk stuk muziek te horen om muziek te begrijpen. We hoeven niet elke druif te proeven, om van wijn te genieten. Liefde en plezier en angst en pijn zijn universele valuta’s. We hoeven alleen maar onze ogen te sluiten om van het drankje voor ons te genieten en te luisteren naar de muziek die nu opstaat.’⁠’
En dit boek staat dan wel op de tweede plaats. Wat heb ik ook hier van genoten. Ik schreef hierover het volgende:
’Daar waar de rivierkreeften zingen. Wat een mooi en ontroerend boek is dit! ⁠
⁠Een combinatie van een coming-of-age en een whodunnit. Waarin de natuur van North Carolina, met haar swamps en marches figureert als personage. ⁠
⁠En waarin discriminatie in dit geval op basis van afkomst een centraal thema is. Wat doet dit met een jong, opgroeiend meisje, die arm is, creatief is en mishandeld wordt?⁠’’
In dit boek wordt de natuur ook zo goed opgevoerd. Alsof je zelf in de swamps en marches rondvaart.
Eigenlijk zou ik deze hele serie van Josephine Rombouts willen aanraden. Ze gaan allemaal over haar werk op een Schots kasteel. Dit boek biedt wel een ander inkijkje en is daarmee ook nog mooier om te lezen.
Lees wel eerst het eerste en het tweede deel (Cliffrock Castle en Terug naar Cliffrock Castle), voordat je deze (het vierde deel) pakt. Waarbij het derde deel meer verteld over wat er vooraf ging aan haar vertrek. Die is wat minder interessant, naar mijn mening.
Ik schreef over dit boek:
’Josephine Rombouts heeft gewerkt op een Schots kasteel. Ze heeft daar heel erg leuk over geschreven in haar twee boeken Cliffrock Castle en Terug naar Cliffrock Castle. Ik heb van die 2 boeken genoten, omdat het een heerlijk onderkoelt en ironisch inkijkje geeft in het Schotse, adellijke leven. Wat er echt nog is.⁠
⁠Dit boek is anders. Het vertelt eigenlijk hetzelfde verhaal. Maar dan met de onderlaag eronder van gevoelens. Trauma’s, opvoeding, schuld, etc. Die nagenoeg naar een burn-out leiden.⁠
⁠En wat wordt dit goed beschreven! Je voelt de beknelling. En je snapt dat ze ondanks alles doorgaat. Juist moet werken. Meer moet werken, om maar niet te breken. ⁠
⁠Alleen het einde komt wat snel. Ik mis een beetje de ‘oplossing’. Die er waarschijnlijk ook niet is. Maar wat er nu precies met haar burn-out gebeurd. Hoe ze toch een andere keuze maakt. ⁠
⁠Ik vermoed dat ze wil zeggen dat dit is gekomen vanuit haar keuze om te gaan schrijven. Om het hart in dit geval wel te volgen. Maar dat blijft wat mij betreft niet iets te vaag.⁠’’
⁠En ondanks dat: een aanrader dus!⁠
Dit is het derde boek dat Joanne Harris heeft geschreven over de bekende personages uit haar boek (en film!) Chocolat.
Ik vind alle boeken die ze hierover geschreven heeft echt de moeite waard. Dat zijn dan The Lollipop Shoes als 2e deel en het deel dat op Peaches volgt, is The Strawberry Thief.
Ik houd van haar licht-bovennatuurlijke verhalen. Waarin er meer is tussen hemel en aarde. Wat natuurlijk ook zo is. Tenminste… Sommige dingen die ooit tussen hemel en aarde leken te zweven, zijn inmiddels al wetenschappelijk verklaard… Maar lees daarover verderop meer bij het boek van Susan Smit!
Dit boek zit dicht op de actualiteit van de afgelopen decennia, omdat het vooral draait om de moslimgemeenschap die ontstaan is in het bekende dorpje van Chocolat.
Een ander thema is de secularisatie en de ontkerkelijking in de Franse dorpen.
Beide verhaallijnen worden slim in elkaar gevlochten. En ook op een geloofwaardige manier. Dit moet de realiteit zijn van veel moslims en allochtonen in de Westerse samenleving.
En natuurlijk gaat dit boek over liefde en relaties. Vianne en Roux raken elkaar uit het oog, nadat ze een prachtige tijd hebben gehad in Parijs (The Lollipop Shoes). Jaloezie, miscommunicatie, alle thema’s die in een relatie kunnen spelen komen langs.
En dan nog wat…
Verder wil ik hier nog wat boeken aanraden die ik al langer geleden gelezen heb. En dit tegelijkertijd ook wat minder bekend zijn. Dus wellicht heb je ze nog niet gelezen:
  • Helen Simonson: Major Pettigrew’s Last Stand; een heerlijk boek over een oude, conservatieve Britse majoor die verliefd wordt op een vrouw van Pakistaanse origine in het kleine, Engelse dorpje waar ze wonen. Er komen prachtige thema’s voorbij. Die op een luchtige, licht ironische manier worden opgediend.
  • Jo Baker: Longbourn; Jo Baker beschrijft de achterkant van Pride and Prejudice van Jane Austen. Longbourn is het landgoed waar Elisabeth en haar zussen wonen. En het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van een dienstmeisje. Erg mooi om te lezen, wanneer je van de boeken of de verfilmingen daarvan van Jane Austen houdt.
Non-fictie
Ongetwijfeld heb je dit boek al gelezen, maar het mag niet in deze lijst ontbreken. Ik schreef hierover:
‘Zoals beloofd: het prachtige boek van Raynor Winn. Jaja, ik ben erg laat met het ontdekken van dit boek… Het was mij al van 10 kanten aangeraden, zeker omdat het over Cornwall ging. ⁠
⁠Ik vond het begin wat stroef. En logisch: wat een ellende! Huis kwijt, partner een progressieve zenuwziekte en dan besluiten om gewoon te gaan lopen. Met een tentje en wat benodigdheden. ⁠
⁠Daardoor zijn haar beschrijvingen van het begin van het Southwest Coast Path niet heel fantastisch. Terwijl ik dat deel (in Devon) echt wel mooi vind…⁠
⁠Na verloop van tijd blijkt dat haar partner echt heel veel baat heeft bij het lopen en eigenlijk steeds meer kan. Vanaf dat moment wordt het landschap logischerwijs ook positiever beschreven. We zijn dan inmiddels in het Penwith Peninsula. In het uiterste zuidwesten. En ik kan onderschrijven dat het daar prachtig is. Veel ruiger wordt het niet in het zuiden van Engeland. Zeker niet buiten seizoen.⁠
⁠Raynor Winn heeft een fijne schrijfstijl. Humoristisch, onderkoeld, Engels dus en het licht filosofische van haar beschouwingen over het wandelen, de hele onderneming, is fijn. En ook niet te. Alleen het begin is dus echt wel zwaar. Nogmaals: heel logisch…⁠’’
Ook de opvolger van dit boek, De Wilde Stilte, is goed. Het brengt de thematiek van het Zoutpad verder, waarbij het er soms ook wel een beetje in blijft hangen. En persoonlijk vind ik het jammer dat het niet over Engeland en Cornwall gaat.
En jullie weten toch dat ik een reisplan voor Cornwall heb gemaakt? Wordt daarvoor onderaan deze nieuwbrief lid voor maar € 3,00!
Het Southwest Coast Path in Devon op het Hartland Peninsula
Het Southwest Coast Path in Devon op het Hartland Peninsula
Verder wil ik in deze categorie nog het boek van James Rebanks aanraden: A Shepherd’s Life, ofwel: het Herdersleven. James Rebanks is boer in het Lake District in Engeland.
En in dit boek vertelt hij op een prachtige manier wat dit herdersleven met zich meebrengt.
Het Lake District is een ruig en vaak onherbergzaam gebied. Tenminste. Op het moment dat je buiten de toeristische brandpunten komt. En in dat gebied waar de winter tot april duurt en in oktober zich vaak alweer aan dient, is het herdersleven zwaar.
Daar schrijft Rebanks over. En tegelijkertijd is het één grote lofzang op dit prachtige deel van Engeland en de wereld. Waar de meren liggen te schitteren. Omgeven door groene heuvels. Met daarboven de ruige fells en crags.
Voor dit gebied heb ik overigens ook een reisplan geschreven…
Uitzicht op Lake Windermere vanaf Loughrigg Fell in het Lake District
Uitzicht op Lake Windermere vanaf Loughrigg Fell in het Lake District
Tenslotte in deze categorie nog een ander boek van Robert MacFarlane. Vorig jaar tipte ik van hem De Laatste Wildernis.
In een ander boek The Old Ways trekt hij weer door Engeland en Schotland. Dit keer op zoek naar de oude wegen die ooit door het land liepen.
In de tijd dat ze nog karrensporen waren. En de meeste wegen steeds verder uitsleten. Zo diep kwamen te liggen dat er omheen wallen ontstonden.
En natuurlijk is dit voor MacFarlane een opstapje om te filosoferen over het landschap, de natuur, de modernisering. Het verwoestende effect daarvan op die natuur. Op de interactie tussen mens en natuur. Hoe belangrijk dat is. Dat we dichtbij de natuur blijven. En ermee blijven communiceren. Ons er door laten beïnvloeden. In plaats van het te beheersen.
Spirituele sectie
Op vakantie heb ik ook vaak de behoefte om wat te lezen dat verder gaat dan ontspanning. Wat mij helpt om mijzelf weer wat te ontwikkelen. Vooral om te spiegelen. Om te ont-dekken. Daarvoor 3 tips.
Allereerst het geweldige boek van Susan Smit. Wat heb ik hier veel van geleerd! Het is wel op en top spiritueel. Dus wanneer je niet zo'n interesse hebt in non-dualiteit, oosterse wijsheden, oude godsdiensten, dan zou ik het links laten liggen.
Even wat citaten:
’De evolutie van de geest voltrekt zich in een spiraalbeweging, schreef ik al. En hoewel de spiraal zich naar of van het midden beweegt, komt de geest toch langs steeds dezelfde plekken, maar met een iets ander perspectief. Of vergelijk het met de jaarringen van bomen die elk jaar dezelfde cirkel omtrekken, maar wel steeds groter. Zo kan een mens iets in haar persoonlijkheid niet helemaal van zich afschudden, maar er alleen beter mee leren omgaan. Het is een modern misverstand, gecultiveerd door menig spiritueel coach en zelfhulpboekenschrijver, dat een mens zijn tekortkomingen en verstoringen helemaal kan loslaten.’
En verderop:
’Zo’n neutrale en gegronde houding (‘Er is geen probleem, er is alleen de realiteit’) moet worden veroverd op allerlei menselijke reacties, angsten en triggers. Dat is niet omdat je niets geleerd zou hebben, of omdat je niet gegroeid zou zijn. Dat is omdat je een mens bent en geen machine die je kunt programmeren. Zodra je ophoudt met jezelf bekritiseren omdat je nog steeds Verlicht Mens bent, merk je misschien wel dat je steeds nseller door al die fasen van doorvoelen, accepteren en loslaten gaat. Je hoeft niet steeds opnieuw terug naar badje a om te leren zwemmen. Je bent gewoon even onder water beland, omdat er een grote golf kwam en je zult snel weer bovenkomen om verder te zwemmen.’
Het heeft mij naast het nodige zelfinzicht ook veel geleerd over rituelen, tradities, natuurwetten. En ook de wetenschappelijke basis ervan.
In dat laatste ben ik ook altijd geïnteresseerd. De laatste jaren is er steeds meer aandacht voor de wetenschappelijke basis van zaken die we voorheen wegwuifden als vaag, esoterisch, etc.
We komen er steeds meer achter dat wat er tussen hemel en aarde is, ook onderzocht kan worden. Alleen niet op de nog altijd gangbare wetenschappelijke manier.
Daar komt de kwantummechanica vaak om de hoek. Juist deze theorie laat steeds vaker zien dat er wel degelijk kracht kan zitten in kristallen. Dat onze mind een gigantische invloed heeft op ons lichaam en ons welzijn. En dat dit bovendien ook nog allemaal is te bewijzen.
Wat dacht je van een DNA-deeltje dat op 350 kilometer afstand op precies dezelfde manier reageert als het lichaam van de soldaat waaruit het vandaan komt? Gewoon onderzocht door de Amerikaanse Defensie. Lees er meer over in:
  • The Biology of Belief (Biologie van de overtuiging) van Bruce Lipton
  • The Divine Matrix (De Goddelijke Matrix) van Gregg Braden
Snel naar Praktische informatie
Ik heb op mijn site in steeds meer blogs de mogelijkheid gecreëerd om vanuit de bovenkant snel naar de Praktische informatie onderaan de blog te gaan.
Zeker op vakantie is dit een handige functie. Dan weet je al waar je bent en wat je wilt doen. Maar je kunt dan heel snel even naar dat kaartje of de website van dat museum toe.
Probeer het uit in onderstaand reisverhaal:
Doubs op retour
Op mijn site staat mijn volgende blog over de Doubs live. Deze gaat over twee burchten in deze streek. De Citadelle de Besançon en Château de Joux. Allebei op een hun eigen manier de moeite van het bekijken waard.
Zeker de Citadel van Besançon is voor kinderen ook erg leuk! Lees er meer over in mijn blog!
Veel leesplezier! En plezier met het voor-bereiden van jouw en jullie vakantie!
Vond je deze editie leuk?
Word lid voor €3 per maand
Steun Reizen met Richard en ontvang extra nieuwsbrieven.
Reizen met Richard

Jouw nieuwsbrief van Reizen met Richard

Je kunt je abonnement hier beheren
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Reizen met Richard met Revue.