Bekijk profielpagina

Beleefd

Reizen met Richard
Beleefd
Door Reizen met Richard • Editie #45 • Bekijk online
Waarin we elkaar al dan niet begroeten. We via de Schotse variant in het laatste deel van onze zomervakantie belanden. En er natuurlijk nieuwe blogs zijn!

Groet
Ik ben opgegroeid in twee dorpen op de Veluwe. Aan de rand van Apeldoorn. In beide dorpen was het volstrekt normaal dat je elkaar op straat begroette.
Tijdens mijn studententijd in Nijmegen ben ik die gewoonte enigszins verleerd. In een stad hebben inwoners niet het gevoel dat ze elkaar kennen. Of dat de stadse band zo goed is, dat je elkaar ook groet.
Na onze verhuizing naar Oosterbeek kwamen we in een soort tussenland terecht. Oosterbeek is een dorp. Dat zeker. En toch heeft het veel, voormalige stedelijke inwoners. En daardoor lijkt het dorp voortdurend te twijfelen tussen dorp en stad.
Ook wanneer het gaat om zoiets simpels als groeten. Een deel van de inwoners groet elkaar. Ook al kennen ze elkaar niet. Een ander deel doet dat niet.
Baronial style in Peebles, een Schots dorp
Baronial style in Peebles, een Schots dorp
Y’rright
Dat is zo ongeveer de standaardbegroeting in Engeland en Schotland heden ten dage. De binnensmondse afkorting van de volzin ‘Are you all right?’.
Waar overigens geen antwoord op wordt verwacht. Wanneer je bijvoorbeeld antwoord ‘I’m fine, thank you’. Dan wordt je al vreemd aangekeken. En begin dus al helemaal niet met een heel verhaal over jouw dag tot nu toe.
Het beste is een Y'rright terug. Of iets van ‘Hi-er’ een verkorting van ‘Hi, there’.
Maar toch voelt dat vreemd. Het zal de taalbarrière zijn. Ik had toch steeds het gevoel dat ik iets van waarde terug moest zeggen.
In de loop van de vakantie kwam ik op een uitstekende strategie: zorgen dat je de eerste bent, zodat je ook niks hoeft te verzinnen!
Ik heb dus de rest van de vakantie alert om mij heen lopen kijken, wie ik als eerste kon begroeten…
De omgeving van Newton Stuart
De omgeving van Newton Stuart
Waarde
Het doet mij ook denken aan onze trip naar Amerika van een aantal jaren geleden. De Amerikanen worden vaak als oppervlakkig bestempeld.
Toch geven zij echt wel antwoord op een vraag als ‘How are you?’. In ieder geval langer dan ‘Hi-e’, of überhaupt geen groet.
Wat is dan precies oppervlakkig? En is een lichte oppervlakkigheid dan niet van meer waarde dan helemaal niet groeten?
Je begrijpt dat ik in volle verwarring van vakantie ben teruggekomen.
Loch Trool in Galloway Forest Park
Loch Trool in Galloway Forest Park
Schotland!
Want daar waren we gebleven. Waar ‘Y'rright’ overigens ook nog eens heel plat wordt uitgesproken. Meer als ‘Y'rrai-t’.
We waren gestrand op de Rhinns of Galloway (zie de vorige nieuwsbrief).
De volgende dag rijden we een stuk terug tot Newton Stewart, om vervolgens noordwaarts richting het Galloway Forest Park te gaan.
Inmiddels is de temperatuur behoorlijk opgelopen tot bijna 30 dagen. En het idee van wandelen is een stuk minder aanlokkelijk.
Dat is jammer, want ik heb een wandeling rondom Loch Trool of langs de riviertjes daar naartoe in gedachten.
De rit vanaf Newton Stewart wordt wel steeds mooier. En het bezoekerscentrum in Glentrool is ook leuk. Althans: er zit een leuk café bij. Waar we lekker in de schaduw kunnen zitten met een mooi uitzicht om ons heen.
Uitzicht op de Queen's Way in Galloway
Uitzicht op de Queen's Way in Galloway
Galloway Forest Park
We rijden vanuit hier een stukje door richting Loch Trool. En proberen te lopen richting en langs het meer.
Het is echt te warm, dus we lopen weer terug en rijden ook terug naar het bezoekerscentrum om daar nog even lekker aan het riviertje te zitten.
Vervolgens rijden we door naar Glentrool camping. Helaas valt onze plek een beetje tegen. Gravel op een plek zijn we inmiddels wel gewend. Alléén maar gravel is toch net iets teveel gravel.
De volgende dag rijden we verder naar het oosten. Via Newton Stuart pakken we de A712 (ook wel de Queen’s Way genoemd). Een prachtige weg door Galloway Forest heen.
Dit brengt ons bij het mooie Clatteringshaws Loch. Waar we even genieten van het schitterende uitzicht om ons heen.
Clatteringshaws Loch
Clatteringshaws Loch
Drumlanrig Castle
In New Galloways steken we het dal door richting de A702 die ons in Nithsdale brengt. Een stukje naar boven langs de River Nith en we zijn vlakbij onze bestemming van vandaag.
Dat merken we meteen, omdat de weilanden meer geordend worden. De hegjes en dry stone walls netter. We voelen kortom dat we in de buurt van een landgoed komen. En dat klopt.
Na een lange, bochtige weg door een fraai park rijden we de lange oprijlaan van Drumlanrig Castle op. En staan dan al snel oog in oog met de Pink Palace, zoals het kasteel ook wel wordt genoemd. Vanwege de typische rozige steen uit de omgeving.
Drumlanrig Castle
Drumlanrig Castle
Lairds of Drumlanrig
We hebben voor vandaag een begeleide tour geboekt, omdat we anders het kasteel niet in kunnen. We zijn wat aan de vroege kant, dus we gaan eerst wat eten in de leuke Castle Tearoom.
Daarna hebben we nog altijd wat tijd over, dus we lopen eerst het prachtige park achter het kasteel in.
De mooie paden door de Castle Gardens
De mooie paden door de Castle Gardens
Alles laat zien dat het hier goed onderhouden is. En dat kan ook, want de Montagu-Douglas-Scott familie is één van de grootste grootgrondbezitters van Europa. Geld zal er dus ook wel zijn.
Na een kort bezoek aan de prachtig aangelegde speeltuin, begint onze rondleiding door het landhuis zelf.
De Rock Garden van Drumlanrig
De Rock Garden van Drumlanrig
Rembrandt
En dat is een ontzettend aangename verrassing. Onze vrouwelijke tourguide is een innemende vrouw met veel humor. Die bovendien heel veel weet over de historie van het huis en de familie.
Daar komt bij dat het kasteel één groot museum is. Inclusief een aantal topstukken. Op typisch Schots, onderkoelde wijze wordt er wat verteld over de diefstal van een echte Da Vinci. Die daarom vervangen is door een reproductie.
Wel echt is de Rembrandt, waar we oog-in-oog mee komen, wanneer we in een soort Nederlandse regentenkamer terecht komen. De Lezende Oude Vrouw hangt hier in volle glorie.
Verder zien we twee letterlijk unieke kasten geschonken door Koning Charles II, die ze op zijn beurt van de Zonnekoning Lodewijk XIV kreeg. En cadeau gaf aan de Douglas-familie.
Het Pink Palace van dichtbij
Het Pink Palace van dichtbij
Lowter Hills
Behoorlijk voldaan laten wij het kasteel en het prachtige park achter ons. We gaan onderweg naar onze camping voor deze avond.
Daarvoor moeten we de Mennock Pass nog over via de B797 om over de Lowther Hills te komen. Dat is van voor tot achter een prachtige weg.
De Lowter Hills vanuit de Gardens van Drumlanrig
De Lowter Hills vanuit de Gardens van Drumlanrig
Waar het landschap rondom de A712 door Galloway Forrest sterk deed denken aan de Yorkshire Dales, is de vergelijking met het Lake District hier meer op z’n plaats.
Met name vóór de pas zijn de heuvels ruiger. En golven ze hier en daar over elkaar heen naar beneden. Als een wilde zee die zijn weg probeert te vinden naar een kust.
Niet zo ruigs als de Fells in Great Langdale. En toch een prachtig gezicht om te zien. Zeker nu de heide overal bloeit.
Ook hier zoeken heel veel Schotten verkoeling in het riviertje dat door het dal loopt. En er wordt hier volop wild gekampeerd.
De Lowter Hills van dichtbij
De Lowter Hills van dichtbij
Clyde en Tweed vallei
Ook deze camping valt tegen. Dit keer vanwege de faciliteiten. Het adembenemende uitzicht om ons heen maakt heel veel goed!
Camperen met uitzicht maakt veel goed
Camperen met uitzicht maakt veel goed
De volgende ochtend rijden we de Lowter Hills uit en Clydedale in. We nemen daar de A702. Deze Dale is een wijde vallei met links en rechts de typerende kale heuvels van Noord-Engeland en Schotland.
We passeren het leuke en levendige stadje Biggar. Waar we zo te zien prima terecht kunnen voor een goede pub of leuke ‘independent shops’.
Clydedale
Clydedale
Tweeddale
We pakken vervolgens de A72. Die ons in Tweeddale brengt.
Vooral nadat de B701 is afgebogen en Lyne Water het stokje aan de Tweed heeft overgegeven om de A72 te volgen wordt het hier steeds bosrijker. En mooier!
De weg slinger door de vallei, totdat we in Peebles zijn. Net als Biggar is dit ook een levendig stadje. Waar naast leuke winkeltjes we ook neerstrijken voor een warme lunch.
Mooie bomen in Dawyck
Mooie bomen in Dawyck
Dawyck
Na de lunch rijden we een stukje terug om de B701 in te slaan om in Dawyck Botanic Gardens te komen. Onderdeel van de Royal Botanic Gardens of Edinburgh. Daarvan zijn er naast degene in Edinburgh 3. Logan (waar we eerder deze vakantie waren) en Ben More in de Highlands maken de lijst compleet.
De B701 is ook een prachtige weg om te rijden. En we merken ook nu weer dat we in de buurt van een landgoed komen.
De begroeiieng om eens wordt diverser. Weilanden zijn duidelijker en ook netter afgebakend. Over het algemeen een genot om door dit soort estates heen te rijden.
Tweeddale en de Moffat Hills: Dawyck Botanic Gardens
Tweeddale en de Moffat Hills: Dawyck Botanic Gardens
Dawyck is prachtig. We pakken de gele route die ons door de hele tuin voert.
De tuin is vooral bekend om z’n hoge naaldbomen, waaronder diverse Amerikaanse Redwoods en Douglas Sparren. Waarvan de naamgever ook heeft bijgedragen aan de collectie.
De gele route volgt meestal het stroompje dat door de tuin draait. En dat geeft hier en daar geweldige uitzichten.
Door de vallei van Dawyck Botanic Gardens
Door de vallei van Dawyck Botanic Gardens
Net als de meeste tuinen die we deze zomer zien, valt het op dat mei de betere maand is om tuinen in Engeland te bezoeken.
De rododendrons en azalea’s die overal in deze tuinen zijn te vinden, staan dan in volle bloei. En staan dan ook relatief meer bloemen in bloei. 
De Moffat Hills
De Moffat Hills
Moffat Hills
We koersen tenslotte richting Moffat voor onze camping voor vanavond. Dat brengt ons eerst verder op de B701 en later op de A701.
Hoewel dit ook een mooie weg is, is het minder spectaculair dan de wegen die we tot nu hebben gereden.
De heuvels zijn mooi en worden tegelijkertijd versaait door de naaldboomplantages die hier overal zijn. Een deel is gekapt en een deel staat saai te wezen in rechte lijnen. 
Dit veranderd wanneer we 7 kilometer voor Moffat zijn.
Ik had al het idee dat we flink op hoogte reden. En dat blijkt wanneer we in een vallei komen waar de River Annan (die inmiddels de plaats heeft ingenomen van de Tweed) onder ons blijkt te stromen.
We hebben een prachtig uitzicht op kale heuvels en een diepe vallei. En met dit uitzicht aan onze linkerkant dalen we langzaam maar zeker naar Moffat.
Grey Mare's Tail in de Moffat Hills
Grey Mare's Tail in de Moffat Hills
The Camping and Caravanning Club Moffat is een okay camping.
Net als zoveel campings in Engeland en Schotland staat alles in strakke orde met gravel-standplaatsen met een grasveldje er naast.
De camping staat vol en dat maakt dat het druk voelt. In het voor- en naseizoen is dit vermoedelijk een prima camping. 
Tweeddale en de Moffat Hills: Grey Mare's Tail
Tweeddale en de Moffat Hills: Grey Mare's Tail
De volgende dag staan we op ons gemak op. En doorkruisen vervolgens via de A708 de Moffat Hills richting Selkrik.
Dit is een prachtige weg door de Moffat Water Valley. Vooral het stuk tot Grey Mare’s Tail vanaf Moffat. Daarna wordt het langzamerhand wijdser en hier en daar ook wat saaier.
Het wordt een van de ‘most scenic drives’ in Schotland genoemd. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. In de Highlands heb ik toch heel veel stukken gereden die echt meer scenic waren. Lees daarvoor bijvoorbeeld onderstaande blog!
We zijn hier in eerste instantie voor Grey Mare’s Tail. Een bijzondere waterval die hier uit de bergen komt. Deze is vanaf de brug bij de parkeerplaats te zien. Het moet een prachtige wandeling zijn om er boven te komen. Maar nu in dit bijna tropische weer niet voor ons.
De Moffat Hills vlakvoor St Mary's Loch
De Moffat Hills vlakvoor St Mary's Loch
Even verderop passeren we St Mary’s Loch. Dat er mooi bij ligt. Ook hier wordt veel wild gecampeerd. In de zomer komen hier ook dagjes mensen naartoe vanuit de grote steden van Schotland (Edinburgh en Glasgow) die best dichtbij zijn.
Traquier House
Traquier House
Traquier House
We willen vandaag naar Traquier House. En dat is na Drumlarnig Castle een beetje een tegenvaller. In die familie zit duidelijk meer geld.
Hoewel we ook het gevoel krijgen dat we maar een heel klein stukje van het huis krijgen te zien. Eigenlijk alleen de oude toren met enkele aanpalende vertrekken.
Lunchen in de Old Walled Garden
Lunchen in de Old Walled Garden
We lunchen wel heerlijk in de Old Walled Garden. Met om ons heen mooie fruitbomen en een mooie tuin.
Achter het huis lopen we ook nog door het woodland. Dat is ook een leuke, maar zeker geen spectaculaire wandeling. 
Kortom: het hoogtepunt van vandaag was de rit door Moffat Water Valley.
Nog een keer de Moffat Hills
Nog een keer de Moffat Hills
Scottish Borders
Vannacht is onze laatste nacht op een camping. Want we hebben besloten de komende 2 nachten een hotel te pakken.
Daarvoor willen we eerst de grens van Schotland weer over richting Northumberland. Het noordoosten van Engeland.
Het is vandaag regenachtig en wanneer we de grens met Engeland op de col van Carter’s Bar passeren, is de wereld deels in mist gehuld.
Dat wordt gelukkig minder wanneer we afdalen richting Redesdale.
Northumberland bij Elsdon
Northumberland bij Elsdon
Northumberland
Rechts vanaf ons verheft de hoge rug van Blackman’s Law zich. Die ons het uitzicht op het grote reservoir van Kielder Water ontneemt.
Even verderop kunnen we daarvoor de Kielder Forest Drive naar het westen nemen. Om ook Kielder Castle te bezichtigen. Wij laten dat aan ons voorbij gaan. Wij willen juist het oosten in.
We pakken daarvoor eerst de A696 bij de splitsing met de A68. Na Otterburn de B6341. Dit is al snel een buitengewoon mooie weg met enorme vergezichten. Dat start min of meer naar Elsdon.
Daar hebben we zicht op de gigantische rug van Dough Crag. Die in deze tijd van het jaar helemaal paars is. Daar stappen we vooruit. En we vallen in de stilte. Wat is het hier rustig!
Roadtrip door Northumberland naar Alnwick: de paarse rug van Dough Crag
Roadtrip door Northumberland naar Alnwick: de paarse rug van Dough Crag
Bij Hepple passeren we de River Coquet om aan onze rechterkant wederom een rug te ontwaren van de Tosson Hill. Wat minder paars en wat rotsiger.
We passeren verderop het mooie stadje Rothbury. En draaien naar het noorden om langs het prachtige landgoed Cragside in beheer van The National Trust te komen. Ook dit bewaren we voor een andere keer. Wel een aanrader!
Na weer een bocht richting het oosten is de B6341 met een paar lineaalstrepen strakgetrokken tot Alnwick.
Dat betekent dat we voortdurend over allerlei kleine en grote heuvels heenrijden. Ronduit spectaculair. Zeker met het uitzicht om ons heen op de paarse heuvels.
Northumberland bij Eldingham
Northumberland bij Eldingham
Even na Eldingham Castle klimt de B6341 nog 1 keer fors omhoog. Vlak voor de top zitten een paar parkeerplaatsen waar we stoppen voor wederom een adembenemend, paars gekleurd uitzicht. We kijken ondanks het weer ver weg tot aan The Cheviot Hills.
Op deze manier komen we na een prachtige roadtrip aan in Alnwick. Morgen en overmorgen nemen we nog de nodige cultuur tot ons, om daarna de boot naar huis te pakken.
Daarover de volgende keer meer, in het laatste reisverslag van onze vakantie in Noord-Engeland en Schotland.
De Groenerei in Brugge
De Groenerei in Brugge
Brugge!
Wanneer jij al wat langer mijn nieuwsbrieven leest, weet je dat we in de voorjaarsvakantie naar Brugge zijn geweest. Daarover staat mijn eerste blog live!
Wij denken er nog altijd met veel plezier aan terug. Brugge heeft gewoon een hele fijne sfeer.
Lees de blog via de link hieronder!
Op Texel
En met Hemelvaart waren we op Texel. Ook daarover heb ik een blog geschreven. In de vorm van een verslag van onze roadtrip op Texel. Waarin we langs alle mooie plekjes van Texel komen!
Ik wens je weer veel leesplezier!
Vond je deze editie leuk?
Word lid voor €3 per maand
Steun Reizen met Richard en ontvang extra nieuwsbrieven.
Reizen met Richard

Jouw nieuwsbrief van Reizen met Richard

Je kunt je abonnement hier beheren
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Reizen met Richard met Revue.